Κατηγορία: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Πέντε δαχτυλάκια μικρά!!!

 

https://youtu.be/7o_tmjEoqk8

 

O Mάιος ο 5ος μήνας του χρόνου πλησιάζει και τι θα λέγατε να ασχοληθούμε με τον αριθμό 5; Ιδέες για δραστηριότητες και παιχνίδια με τους αριθμούς!!! Ένα υποστηρικτικό πλαίσιο μάθησης για την οικοδόμηση της έννοιας του αριθμού μπορεί να περιέχει τα ακόλουθα: Δραστηριότητες αρίθμησης (προφορική απαγγελία των αριθμών.Δραστηριότητες απαρίθμησης (όπου τα παιδιά:Συγκρίνουν ποσότητες.Συνδέουν ποσότητα και ονομασία.Συνδέουν αριθμό και ονομασία.Συνδέουν αριθμούς με διαφορετικά τυπογραφικά στοιχεία, γραφή αριθμών.Συνδέουν αριθμούς με ποσότητες.Δραστηριότητες για την κατάκτηση της έννοιας της διαδοχής.Δραστηριότητες διατήρησης του αριθμού.Άτυπες προσθέσεις και αφαιρέσεις. Να σχηματίσουν τον αριθμό με χαρτοταινία στο πάτωμα και να τον?περπατήσουν.Να σχηματίσουν τον αριθμό με διάφορα υλικά. Πχ. Πλαστελίνη, τουβλάκια, μολύβια, γόμες, αυτοκινητάκια ?.Να σχηματίσουν ομάδες αντικειμένων που αντιστοιχούν στην ποσότητα που δείχνει ο αριθμός (5) . Αν αφαιρέσουμε εάν αντικείμενο η ποσότητα που απομένει σε ποιον αριθμό αντιστοιχεί;Να χτυπήσουν τόσα παλαμάκια όσα δείχνει ο αριθμός..Να μετρήσουν τα δάχτυλα του ενός χεριού.Να βάλουν τόσα καλαμάκια όσα λέει ο αριθμός σε κάθε πλαστικό ποτήρι.(Αριθμοί 0-5)Να βάζουν ανακατεμένους αριθμούς στη σωστή σειρά. ( και αντίστροφα)Ερωτήσεις του τύπου : Ποιο είναι μεγαλύτερο το 2 ή το 4; Ποιος αριθμός είναι μετά το 3, ποιος είναι πριν το 5;                                                                      Ακολουθούν φύλλα εργασίας. Τα φύλλα εργασίας να δοθούν μετά τις δραστηριότητες που θα επιλέξετε. Τα παιδιά πρέπει να βιώσουν την έννοια του αριθμού με το σώμα τους πρώτα, να παίξουν με αυτόν, προτού ασχοληθούν με το φύλλο εργασίας.Αν θέλετε μπορείτε να τα αναρτήσετε σε αυτό τον πίνακα

Τι μπορώ να κάνω με τον κύκλο;

                                                      Ο κύκλος και το τρίγωνο καυγαδίζουν

Μια φορά κι ένα καιρό συναντήθηκαν σε μια πλατεία ο κύκλος και το τρίγωνο. Κοιτά ο   ένας τον άλλον με πολύ περιέργεια και ξαφνικά έβαλαν κι οι δυο μαζί τα γέλια.

  -Χα, χα, χα, καλέ τι περίεργο σχήμα είσαι συ; Σίγουρα δεν μπορείς να κυλήσεις. Χα,  χα,είπε ο κύκλος.

– Χα, χα, χα, Το ίδιο περίεργο σχήμα είσαι κι εσύ, αφού δεν μπορείς να σταματήσεις, χα, χα είπε γελώντας και το τρίγωνο.

-Για σταμάτα τα γέλια σε παρακαλώ, αγρίεψε τώρα ο κύκλος. Ξέρεις τι πολλά πράγματα μπορώ να κάνω εγώ;

     -Αλήθεια τι μπορείς; Τι μπορείς; Για δείξε μου;
  0 κύκλος τότε κοίταξε γύρω του, είδε εκεί κοντά ένα ποδήλατο χωρίς τον ένα του

τροχό και τσουπ, έτρεξε, μπήκε στη θέση του και το ποδήλατο άρχισε να κυλάει.

  -Κούκου! φώναξε ο κύκλος στο τρίγωνο καθώς κυλούσε. Βλέπεις εγώ τι μπορώ να κά­νω;

    Εσύ τι μπορείς; Τι;

    -Τώρα θα δεις είπε το τρίγωνο και τσουπ, σκαρφάλωσε στη σκεπή ενός σπιτιού και την

       έκανε τριγωνική. Πραγματικά, το σπίτι αμέσως έγινε πιο ωραίο.

-Κούκου κούκου! είδες τι μπορώ να κάνω εγώ, φώναξε από ψηλά. Ομόρφυνα το

       σπίτι  κι  όχι μόνο αυτό. Το προφυλάσσω από την υγρασία, γιατί τα νερά και τα χιόνια    

       το χειμώνα θα γλιστρούν και θα φεύγουν γρήγορα.

     Ο κύκλος τότε ντράπηκε λιγάκι, αλλά θέλησε να δείξει στο τρίγωνο και τι άλλο μπορεί       να κάνει.

–       Ναι, ναι, έχεις δίκιο. Είναι πολύ ωραίο το σπίτι. Κοίτα όμως τι άλλο μπορώ να γίνω!
Και τσουπ, ανέβηκε επάνω στο καμπαναριό της εκκλησίας, που ήταν στη πλατεία και έγινε
ένα μεγάλο στρογγυλό ρολόϊ κι άρχισε να χτυπά τις ώρες 1, 2, 3, 4. Τότε και το τρίγωνο
έτρεξε, ανέβηκε κι αυτό στο καμπαναριό, έγινε καμπάνα κι άρχισε να χτυπά. Νταν-νταν-
ντιν-ντον, νταν.

 Όταν όμως σταμάτησαν ο ένας να μετρά κι ο άλλος να χτυπά, άκουσαν κάτω στην πλατεία ένα παιδί να κλαίει.

       -Γιατί κλαις; Το ρωτούσε η γιαγιά του.

 –     Γιατί δεν έχω κανένα παιγνίδι να παίξω κι ούτε ένα αποκριάτικο καπέλο να πάω στη γιορτή! .

  Κοιτάχτηκαν τότε με αγάπη ο κύκλος και το τρίγωνο και τσουπ, πήδησαν κάτω και νάσου. Ο κύκλος έγινε μια μπάλα όμορφη κι είπε στο παιδάκι:

      -Έλα-έλα, μην κλαις. Πάρε εμένα να παίζεις.

Και το τρίγωνο τσουπ, έγινε καπέλο του Πιερότου και κάθισε στο κεφάλι του.

? Τι ωραίος Πιερότος που είσαι!!

-Ευχαριστώ, ευχαριστώ, είπε το παιδάκι κι έφυγε για το σπίτι του γελαστό-γελαστό.

To κείμενο είναι από το βιβλίο της Ειρήνης Γενειατάκη Αρβανιτίδη

«Από της χαράς τη χώρα»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     –        

Η περιπέτεια του Σταμάτη-Μαθαίνω τα χρώματα!

Ο καημένος ο Σταμάτης μούδιασε έτσι ακίνητος όπως ήταν μέσα στο φανάρι κι είπε να το σκάσει για λίγο και να ξεμουδιάσει. Κατέβηκε λοιπόν κρυφά κι όπως πήγαινε στο δρόμο βρήκε δύο κατακόκκινα 

 πούχαν πέσει από το καλάθι της νοικοκυράς. Τα πήρε, τα βαλε στ? αυτιά  του κι επερπάταγε καμαρωτός ,καμαρωτός!Πιο κει βρήκε μια κατακόκκινη    

κι άρχισε να την πετάει εδώ    κι εκεί, γιατί νόμισε πως είναι τόπι. Μα τούτη του ξέφυγε, έπεσε στο κεφάλι του, έσπασε και τον γέμισε κόκκινα ζουμιά! Κοκκίνισε ακόμη πιο πολύ και ντράπηκε τους περαστικούς για το χάλι του. Ωστόσο στο φανάρι γινόταν μεγάλο κακό, γιατί τα  αυτοκίνητα δεν μπορούσαν να περάσουν επειδή ήταν μόνος  ο Γρηγόρης στο φανάρι και περνούσαν μόνο οι πεζοί. Τότε τ? αυτοκίνητα άρχισαν να κορνάρουν όλα μαζί Πω πω!! Τι γινόταν εκεί!!!

   Άκουσε τα κορναρίσματα ο                                κατάλαβε τι γινόταν και ήθελε να γυρίσει  γρήγορα!Εκείνη τη στιγμή περνούσε ουρλιάζοντας η

  ο    

πήδησε πάνω της, ανέβηκε ψηλά τη σκάλα  και μόλις έφθασαν στο φανάρι , τσουπ πήδησε και  ξαναμπήκε στη θέση του.

Σταμάτησαν οι πεζοί , πέρασαν τα  αυτοκίνητα μα τα παιδιά από το απέναντι πεζοδρόμιο άρχισαν να γελούν μόλις τον είδαν με το κερασένιο   
   σκουλαρίκι και τα πασαλειμένα μούτρα.

Μα μόλις βγήκε ο Γρηγόρης  ο έβγαλε το σκουλαρίκι έπλυνε και τον ντοματοχυμό  από τα μούτρα του κι όλα έγιναν  όπως πρώτα!Τα αυτοκίνητα περνούσαν τρέχοντας ,οι πεζοί περνούσαν σοβαρά απέναντι κι

ο 
  μας ποτέ δεν έμαθε ότι τη     και τα      

καλύτερα να τα τρώμε παρά να παίζουμε. Δεν πειράζει !Αυτό το  ξέρετε εσείς παιδιά που πρέπει να τα τρώτε για να μεγαλώσετε!

Πηγή Από της χαράς τη χώρα Ε  Γενειατάκη  Αρβανιτίδου

[youtube h-BMbLe5TFs]