Καλώς ήρθες Φλεβάρη!!!

2 Φεβρουαρίου 2021 0 Comments 0 tags

Τον τελευταίο μήνα του Χειμώνα υποδεχθήκαμε χθες, και ελπίζουμε να κυλήσει όμορφα, με υγεία ,χαρά και αισιοδοξία για όλο τον κόσμο!!!Ας είναι το ξεκίνημα μιας περιόδου χωρίς προβλήματα, που θα καταφέρουμε να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες και να προχωρήσουμε δυνατοί και αλώβητοι από την πανδημία!!!Μακάρι να είναι η αφετηρία για όμορφες δράσεις και νέες προκλήσεις για όλους.΄Ένα όμορφο διήγημα για να επεξεργαστούμε με τα παιδιά στην τάξη είναι “Ο Κουτσοφλέβαρος” του Ανδρέα Καρκαβίτσα. Μια φορά κι έναν καιρό σε μια τεράστια σπηλιά ζούσαν οι δώδεκα μήνες τρώγοντας, πίνοντας και περιμένοντας ώσπου να έρθει η σειρά του καθενός. Μέσα στη σπηλιά είχαν βάλει ένα βαρέλι γεμάτο με κρασί κι όταν ήρθε η ώρα να το πιουν άνοιξε ο καθένας από μια τρύπα κι έβαλε τη βρύση του. Ο Μάρτης έβαλε τη βρύση του όσο πιο χαμηλά μπορούσε. Οι άλλοι μήνες τον κορόιδευαν πως έτσι θα πιει τα κατακάθια, αλλά αυτός χαμογελούσε πονηρά. Είχε το σκοπό του.Έτσι περνούσαν οι μέρες και οι νύχτες και οι μήνες διασκέδαζαν πίνοντας από λίγο κρασί τη φορά προσεχτικά για να μην τους τελειώσει γρήγορα. Μια μέρα όμως που έλειπαν οι άλλοι μήνες, ο Μάρτης άνοιξε τη βρύση του και ρούφηξε όλο το κρασί. Όταν επέστρεψαν οι υπόλοιποι μήνες έτρεξαν διψασμένοι προς το βαρέλι.-Μάρτη, φέρε μας κρασί φώναξε ο Θεριστής που φορούσε ψάθινο καπέλο και στο χέρι του κρατούσε ένα δρεπάνι.-Ναι, ναι κρασί, φώναξαν και οι άλλοι μήνες.-Μα δεν τα μάθατε; φώναξε γελώντας ο Νοέμβρης.-Τι να μάθουμε; ρώτησε ο Αλωνάρης που το κεφάλι του ήταν ξερό και άγονο σαν το αλώνι.-Ο Μάρτης ξαναπαντρεύτηκε και τώρα έχει δυο γυναίκες, μια όμορφη και φτωχιά και μια άσχημη και πλούσια. Όταν είναι με την όμορφη ο καιρός είναι καλός ,ενώ όταν είναι με την άσχημη βρέχει και χιονίζει?Ο Απρίλης που ήταν ο πιο όμορφος από όλους τους μήνες γελούσε. Γελούσε γιατί σε λίγες μέρες θα τελείωναν οι μέρες του Μάρτη και θα ερχόταν η σειρά του.-Κρασί, κρασί ακούστηκε τότε η φωνή του Φλεβάρη. Τι μας νοιάζει εμάς τι κάνει ο Μάρτης με τις γυναίκες του; Κι έτρεξαν όλοι στο βαρέλι. Εκεί όμως βρήκαν το Μάρτη ξαπλωμένο, με τη μακριά του φουστανέλα μούσκεμα από το κρασί! Οι άλλοι μήνες άρχισαν να γελάνε μόλις όμως άνοιξαν τη βρύση τους να πιουν τίποτα! το στόμα τους γέμισε αέρα. Τότε κατάλαβαν πως ο Μάρτης τους ήπιε όλο το κρασί από το βαρέλι και θυμωμένοι άρχισαν να τον βαράνε με κλοτσιές και μπουνιές. Τον έκαναν μαύρο από το ξύλο. Όμως ο Μάρτης είναι ο πιο δυνατός από όλους τους μήνες και τον φοβούνται ακόμα και οι άνθρωποι, και πιο πολύ η γριά Γαλανή.-Φύλα ξύλα για το Μάρτη να μην κάψεις τα παλούκια έλεγε.
Η γριά Γαλανή είχε δέκα κατσίκες και έλπιζε να κάνουν κατσικάκια, να τα πουλήσει ώστε να μπορέσει να ζήσει. Έτσι κι έγινε. Οι κατσίκες γέννησαν και τα κατσικάκια χοροπηδούσαν χαρούμενα. Κι ενώ ο Μάρτης έφτανε στο τέλος του, βροντές ηχούσαν στον αέρα κι ένα παγωμένο χαλάζι χτύπησε την καημένη γριούλα στο πρόσωπο την ώρα που έτρεξε να περιμαζέψει τα κατσικάκια στο μαντρί. -Στα κομμάτια να πας, παλιό- Μάρτη, είπε. Δε σε έχω πια ανάγκη, σε λίγο έρχεται ο καλός και ζεστός Απρίλης, φώναξε η γριά Γαλανή.Όμως ο Μάρτης την άκουσε, θύμωσε πολύ κι αποφάσισε να την τιμωρήσει. Έτσι όταν τον επισκέφτηκε ο ήρεμος και καλός Φλεβάρης για να του ζητήσει συγνώμη για το ξύλο που του έριξε μαζί με τους άλλους μήνες, ο Μάρτης έκανε πως το είχε ξεχάσει. Είχε το σχέδιό του. Κέρασε με κρασί τον Φλεβάρη κι όταν τον ζάλισε καλά καλά του είπε:-Ξέρεις Φλεβάρη, σήμερα τελειώνει η σειρά μου και αύριο έρχεται η σειρά του Απρίλη. Ο Φλεβάρης θύμωσε γιατί δεν συμπαθούσε καθόλου τον Απρίλη που ήταν όμορφος με ξανθά μαλλιά και όλα τα κορίτσια ήταν ερωτευμένα μαζί του.-Λέω να τον κάνουμε να σκάσει από το κακό του, είπε ο Μάρτης. Να μου δανείσεις δυο μέρες σου, τις χειρότερες με βροχή και χαλάζι.-Στις δίνω είπε ο Φλεβάρης μουδιασμένος μιας και οι μήνες δε δίνουν εύκολα τις μέρες τους.
Κι έτσι η γριά Γαλανή εκεί που περίμενε να έρθει ο Απρίλης, έπεσε τέτοιο χαλάζι που δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Δεν είχε που να κρυφτεί?Ο Μάρτης, όταν η καταστροφή τελείωσε, γύρισε στη σπηλιά. Τον είδε ο Φλεβάρης και του ζήτησε πίσω τις δύο του μέρες.-Ποιες μέρες, είπε αυτός. Αυτές είναι οι μέρες της γριάς. Κι έτσι έμεινε ο Φλεβάρης με εικοσιοχτώ μέρες μόνο, γι?αυτό και τον λένε Κουτσοφλέβαρο

Παιδιά με δικαιώματα, μεγάλα κατορθώματα!!!

20 Ιανουαρίου 2020 0 Comments 0 tags


Την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου η θεατρική ομάδα Θέατρο Αερόπλοιο-Aeroplio Theatre for children & young people θα παρουσιάσει στο νηπιαγωγείο μας, τη διαδραστική θεατρική παράσταση, “Παιδιά με δικαιώματα, μεγάλα κατορθώματα” Η παράσταση έχει επίκεντρο τα δικαιώματα των παιδιών και κυρίως τα δικαιώματα τα σχετικά με την μόρφωση, την εκπαίδευση, την καλλιέργεια και το δικαίωμα που έχουν όλα τα παιδιά να πηγαίνουν σχολείο, να έχουν βιβλία και να μορφώνονται.
Λίγα λόγια για το έργο:
Τρία βασιλόπουλα ξεκινούν ένα ταξίδι μακρινό.
Ποιος από τους τρεις θα καταφέρει να φέρει το γιατρικό για να γιατρέψει τον γέρο βασιλιά πατέρα τους;Ποιος θα νικήσει τη φωτιά και τον αέρα;Ποιος θα τα βάλει με δράκους και δρακόπουλα;

Επιστροφή στο σχολείο

7 Ιανουαρίου 2020 0 Comments 0 tags

Αύριο ξεκινάμε ξανά!!!

Ο κλόουν νάτος, που βγαίνει στη σκηνή…

17 Φεβρουαρίου 2016 0 Comments 0 tags

Η Αποκριά η πολυαγαπημένη γιορτή των παιδιών πλησιάζει  και παρόλες τις απουσίες κάναμε τις πρώτες συζητήσεις…
Διαβάσαμε την ιστορία Ο κλόουν με την κόκκινη μύτη!!!images
Έναν καιρό και μια φορά, ήταν ένας κλόουν με μια μεγάλη κόκκινη μύτη και ήταν καλεσμένος σ? ένα αποκριάτικο πάρτι  στην Κρήτη. Εκεί είδε πολλά καρναβάλια, αγόρια και κορίτσια να διασκεδάζουν. Πέταγαν γύρω- γύρω σερπαντίνες και κομφετί. Έτρωγαν πολλά γλυκά, κέικ, γλυκά του κουταλιού, κρουασάν κουλουράκια, καραμέλες, κι έπιναν κόκα κόλα και κακάο.
–         Καλημέρα, καλησπέρα τους λέει!
–         Καλώς ήρθες κλόουν του είπαν τα παιδιά!
Και ο κλόουν άρχισε τα κόλπα του:
-Έβγαλε ένα κουνέλι από το καπέλο του
-Έβγαλε ένα κρίνο από το αυτί του
-Έπαιξε κλαρίνο
-Έβαλε ένα κοριτσάκι να καθίσει σε μια καρέκλα και του έβγαλε ένα κέρμα από την τσέπη του.
-Με το μαγικό κλειδί του, άνοιξε ένα κουτί
Κυλιόταν στο πάτωμα κι έκανε κολοτούμπες και τα παιδιά κλαίγανε από τα γέλια.
Στο τέλος έβαλε τα παιδιά να κάνουν ένα κύκλο και χόρεψαν καλαματιανό, κορεάτικο και βραζιλιάνικο χορό, κι όταν κουράστηκαν, κάθησαν κάτω
Και πέρασαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!
Μάθαμε το όμορφο τραγουδάκι από τον Πρίγκηπα Λεμόνη

Ο κλόουν – Γ. Σακελλαρίδης
Ο κλόουν νάτος
που βγαίνει στη σκηνή
τα χέρια βάζει
στο στόμα σαν χωνί!
Τον κόσμο βλέπει
φωνάζει δυνατά
«Με λένε κλόουν
τηγανοπατατά»
Γελάει τρέχει
ψηλά χοροπηδά
σκοντάφτει πέφτει
και μένει εκεί δα!
Τον κόσμο βλέπει
και λέει σιγανά
«με λένε κλόουν
σαλτσομακαρονά»
Μα να που πάλι
εδώ και εκεί πηδά
την μύτη πιάνει
και έτσι τραγουδά
«Αντίο φίλοι
σας αποχαιρετώ
σκοντάφτω πέφτω
σε τούρτα παγωτό”

Κι άνοιξες φτερά…μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου

4 Φεβρουαρίου 2016 0 Comments 0 tags

Σήμερα αποφασίσαμε να μιλήσουμε για την αμυγδαλιά που άνθισε  εδώ και μερικές ημέρες και ομόρφυνε  την πόλη μας!!!Έτσι αφού πρώτα παρατηρήσαμε  τα ανθισμένα κλαδάκια που φέραμε στο σχολείο και συζητήσαμε αρκετά για την αμυγδαλιά και τους καρπούς της διαβάσαμε το μύθο?
Η αμυγδαλιά, ο βοριάς και η άνοιξη
Η Αμυγδαλιά ήταν μια όμορφη κόρη και κατοικούσε σ’ ένα μεγάλο πύργο.
Η μητέρα της την είχε μονάκριβη, τη λάτρευε τόσο πολύ και δεν την άφηνε το χειμώνα να βγει έξω ούτε μια φορά, για να μην κρυώσει.

Έτσι η Αμυγδαλιά καθόταν τις χειμωνιάτικες μέρες πίσω από το τζάμι του παραθύρου της, μέσα στη ζεστασιά του δωματίου της και από κει έβλεπε τη βροχή να πέφτει, τον άνεμο να λυσσομανάει και πολλές φορές να ξεριζώνει τα δέντρα, το χιόνι να στροβιλίζεται και να ντύνει κάτασπρη τη γη, τα σπουργιτάκια να ψάχνουν με κόπο να βρουν κάτι για να τσιμπήσουν.

Μια μέρα ο Βοριάς, ο πιο ψυχρός από τους ανέμους που φυσάνε τη γη, έτυχε να περάσει έξω από τον πύργο, είδε την Αμυγδαλιά πίσω από το παράθυρό της, τον θάμπωσε τόσο πολύ η ομορφιά της, την αγάπησε κι έβαλε σκοπό να την παντρευτεί. Αλλά … ποια κοπέλα θα δεχόταν να παντρευτεί τον άνεμο; Έτσι, ο Βοριάς αποφάσισε να μεταμορφωθεί σε άνθρωπο. Είχε μαγική δύναμη και το κατόρθωσε πολύ εύκολα.
Μεταμορφώθηκε λοιπόν σ’ ένα ωραίο παλικάρι, σ’ έναν ιππότη και μια μέρα στάθηκε έξω από το παράθυρο της Αμυγδαλιάς.
Η όμορφη κόρη θαμπώθηκε κι αυτή από την ομορφιά του παλικαριού και δεν άργησε να τον αγαπήσει.
– Γιατί δεν ανοίγεις το παράθυρό σου να σε δω από κοντά; τη ρώτησε μια μέρα ο Βοριάς.
– Δεν μπορώ, του απάντησε η Αμυγδαλιά. Όσο κρατάει ο χειμώνας η μητέρα μου δεν με αφήνει να βγω από το δωμάτιό μου, ούτε να ανοίξω το παράθυρο, γιατί είμαι πολύ ντελικάτη και θα κρυώσω. Θα πρέπει να περιμένεις να έρθει το καλοκαίρι.
– Το καλοκαίρι δεν περνώ από αυτά τα μέρη, της είπε ο Βοριάς. Να πεις στη μητέρα σου ότι θέλω να σε παντρευτώ και τότε θα σε αφήσει να βγεις από το δωμάτιό σου.
– Μα … ποιος είναι αυτός ο νέος; τη ρώτησε η μητέρα της. Πως να σε παντρέψω με έναν άγνωστο; Κι έπειτα … πως θα μπορέσεις να βγεις έξω με αυτόν το κρύο; Άφησε να ζεστάνει ο καιρός και τότε μπορείς να βγεις για να γνωρίσεις από κοντά το νέο που αγαπάς.
– Να βγω έστω και για λίγο, την παρακάλεσε η Αμυγδαλιά.
– Μην είσαι βιαστική κόρη μου, την συμβούλεψε πάλι η μητέρα της. Υπάρχουν τόσοι και τόσοι νέοι που θα ήθελαν να σε παντρευτούν. Μη δίνεις σημασία και τόση εμπιστοσύνη σε αυτόν τον άγνωστο.
Η Αμυγδαλιά όμως δεν άκουσε τη συμβουλή της μητέρας της και μια μέρα που εκείνη έλειπε από τον πύργο, ντύθηκε στα λευκά, άνοιξε την πόρτα κι έτρεξε να συναντήσει τον ιππότη της και να φύγει μαζί του…
Ο Βοριάς την έσφιξε στην αγκαλιά του μα … ήταν τόσο παγωμένος και η Αμυγδαλιά ήταν τόσο άμαθη στο κρύο. Έτσι, δεν άργησε να παγώσει το σώμα της, να παγώσει η καρδιά της και να ξεψυχήσει… Δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι ο νέος που αγαπούσε ήταν ο Βοριάς, που παγώνει το κάθε τι στο πέρασμά του.
Ο θεός λυπήθηκε πολύ για το θάνατο της Αμυγδαλιάς και πάνω από τον τάφο της έκανε να φυτρώσει ένα δέντρο που πήρε το όνομά της. Από τότε, ακόμα και μέσα στο βαρύ χειμώνα, η αμυγδαλιά βιάζεται να ανθίσει. Τα λευκά της λουλούδια μοιάζουν με νυφικό πέπλο. Βιάζεται να συναντήσει τον αγαπημένο της Βοριά και να τον παντρευτεί. Κι εκείνος, όπως έκανε στη ζωντανή Αμυγδαλιά, παγώνει και μαραίνει χωρίς να το θέλει τα λουλούδια της.
Στη συνέχεια να φτιάξουμε ένα ομαδικό κολλάζ..
DSCN3128
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ακούσαμε και τραγουδήσαμε το υπέροχο…
[youtube 6Vl5mwRq7ek]

Μ? ένα μου φιλί
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου

μ? ένα μου φιλί
ψήλωσες πολύ.
Κι άπλωσες κλωνιά
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
κι άπλωσες κλωνιά
μες στη γειτονιά.
Τώρα με κοιτάς
και φεύγεις μυγδαλιά μου
τώρα με κοιτάς
και δε με χαιρετάς.
Πρόσεξε καλά
σ? το λέω μυγδαλιά μου
πρόσεξε καλά
μην πέσεις χαμηλά.
Ψήλωσες πολύ
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
ψήλωσες πολύ
μ? ένα μου φιλί.
Μ? ένα μου φιλί
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
μ? ένα μου φιλί
έγινες πουλί.
Κι άνοιξες φτερά
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
κι άνοιξες φτερά
σε βαθιά νερά.
Τώρα με κοιτάς
και φεύγεις μυγδαλιά μου
τώρα με κοιτάς
και δε με χαιρετάς.
Πρόσεξε καλά
σ? το λέω μυγδαλιά μου
πρόσεξε καλά
μην πέσεις χαμηλά.
Ψήλωσες πολύ
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
ψήλωσες πολύ
μ? ένα μου φιλί.
Μ? ένα μου φιλί
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
μ? ένα μου φιλί
ψήλωσες πολύ.
Κι άπλωσες κλωνιά
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
κι άπλωσες κλωνιά
μες στη γειτονιά.
Μουσική/Στίχοι: Δημητρίου Βασίλης/Γκάτσος Νίκος

Κουκλοθέατρο στο νηπιαγωγείο μας…

20 Ιανουαρίου 2016 0 Comments 0 tags

Τη Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2016 η ομάδα κουκλοθεάτρου ArtooPaspartoo, θα παρουσιάσει στο νηπιαγωγείο μας την  παράσταση ,”Νιφάδα Λου, η ατακτούλα του χιονιού!!!”
Είναι μια μουσική, διασκεδαστική παράσταση για παιδιά που μιλά για τα όρια της ελευθερίας μας, την αγάπη και τον σεβασμό απέναντι στους συνανθρώπους μας. Ενα τρυφερό, χειμωνιάτικο παραμύθι για να ζεστάνει τις κρύες μέρες του Χειμώνα!
Στη χώρα των Πάγων, πέρα απο τους Ορίζοντες οι σκανδαλιές της μικρής χιονονιφάδας Λου, δεν έχουν τελειωμό! Γι? αυτό οι Κυράδες του Χιονιού είναι θυμωμένες! Γι? αυτό ο Δασκαλοχιονάνθρωπος τριγυρίζει σκυθρωπός και δεν παίζουν πια μαζί της,ούτε ο Παγοσυννεφούλης ούτε το Χρυσαστεράκι.
[youtube 3gS4P5qAc_k]

Χριστούγεννα γιορτή αγάπης,αλληλεγγύης και προσφοράς…

24 Δεκεμβρίου 2015 0 Comments 0 tags

Χριστούγεννα αύριο και οι χριστιανοί σε όλο τον κόσμο, γιορτάζουν τη γέννηση του θεανθρώπου.
Το διάλειμμα των Χριστουγέννων ας είναι μια ευκαιρία, να συλλογιστούμε, και να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας για νέες αποφάσεις και ιδέες!
Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα Χριστούγεννα είναι γιορτή αγάπης,αλληλεγγύης και προσφοράς.
Αυτές τις γιορτινές ημέρες ας βοηθήσουμε, με όποιο τρόπο μπορεί ο καθένας, τους συνανθρώπους μας που βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρά προσωπικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα και αδιέξοδα.
Ας τους προσφέρουμε κάτι από το υστέρημά μας, κάνοντας την αλληλεγγύη δύναμη της κοινωνίας μας.
Το φως των Χριστουγέννων, ας γίνει το φως της ελπίδας για τη γέννηση κάτι καλύτερου και να λάμπει πάντα στις καρδιές όλων μας.